| تبليغات | X |
 |
 |
|
| تاریک و خاموش |
|
این آخرین برگ دفترمه ،
دفتری که نوشتن صفحه آخرش سخت تر از صفحه اولش بود
رفتمو دل هنوز مانده همانجا تنها دفترم را بستمو،باز شد دفتر دیگر غمها شعر های نگفته ام را خواندم ، خشکید گلویم حرفهای نگفته ام را وای..........به که گویم و خلاصه اینکه : من نیامدم که بروم و نمـیروم که نباشم من نبودم که بنویسم ، مینوشتم که باشم
تعطيل شد!!!
سخته ولی خدا حافظ ...
|
|
+ نوشته شده در
چهارشنبه هجدهم مهر 1386ساعت توسط حامد |
|
|
خسته از زندگي
من در این وادیه
کج رفته ام می دانم خسته از زمانه ام می دانم ، میدانی می روم دلبستگی هایم را به باد هدیه خواهم داد حرفهایم ناتمام دفتر زندگی بی پایان من ..........
|
|
+ نوشته شده در
چهارشنبه هجدهم مهر 1386ساعت توسط حامد |
|
|
از دریچه
با دل خسته لب بسته نگاه سرد می کنم از چشم خواب آلوده ی صبحدم بیرون نگاهی در مه آلوده هوای خیس غم آور پاره پاره رشته های نقره در تسبیح گوهر... در اجاق باد آن افسرده دل آذر کاندک اندک برگهای بیشه های سبز را بی شعله می سوزد... من در اینجا مانده ام خاموش بر جا ایستاده سرد وز دو چشم خسته اشک یاس میریزم به دامان جاده خالی زیر باران !
|
|
+ نوشته شده در
چهارشنبه هجدهم مهر 1386ساعت توسط حامد |
|
|
غروب غریبی است و من در غریبی گم میشوم
غروب رفتن و من چون هر تنهایی كه می آید روزی میروم و میمیرم غروب یك روز بی تو پوچ و بی معناست سكوت است و ترس و خلا چه كنم ؟ بروم ؟ خواهم رفت ... تصنیف رفتن مدتهاست مرا به خود می خواند می روم تا جایی ماوا كنم چه می ماند از من ؟ تنها خط یا نشانم .
احمد شاملو
|
|
+ نوشته شده در
شنبه چهاردهم مهر 1386ساعت توسط حامد |
|
|
مثل همیشه
مهره سفید تو هستی و مهره سیاه من قدم به قدم پیش می آیی و من گوشه صفحه گرفتار میشوم دستت را که به سمت رخت می بری.... کیش.... می بازم همه چیز را مات رخ تو می شوم
|
|
+ نوشته شده در
شنبه چهاردهم مهر 1386ساعت توسط حامد |
|
|
گم شده بودم
در شب و تنها دو ستاره راهنمايم بودند خام بودم که مي انديشيدم شبها هزاران ستاره فروزانند تنها دو ستاره چشمانت مي درخشيد هنگامي که در شب گيسوانت گم شدم
|
|
+ نوشته شده در
شنبه چهاردهم مهر 1386ساعت توسط حامد |
|
|
حرف هاي ما هنوز ناتمام تا نگاه مي کني وقت رفتن است باز همان حکايت هميشگي بيش از آنکه با خبر شوي لحظه عزيمت تو ناگزير مي شود اي دريغ و حسرت هميشگي ناگهان چه زود دير مي شود
|
|
+ نوشته شده در
شنبه چهاردهم مهر 1386ساعت توسط حامد |
|
|
برای تو می نویسم
می روم و پشت خواهم کرد به تمامی تپشهای این دقایق دل خواهم کند بی تو خواهم زیست گوش خواهم سپرد فریاد خواهم شد مهربان نخواهم بود دل نخواهم سپرد آرام تر که شدم بی تو خواهم مرد
|
|
+ نوشته شده در
شنبه چهاردهم مهر 1386ساعت توسط حامد |
|
|
شبی که مردم
فرشتگان پرسشگر نیز نیامدند نیک میدانستند چه کسی را می پرستم
|
|
+ نوشته شده در
شنبه چهاردهم مهر 1386ساعت توسط حامد |
|
|
انگشتانم
در حسرت دستان تو شاخه هاي خشک پاييزي و تنم کويري تشنه در آرزوي باران نفست زماني موهايم را به شب تشبيه ميکردي اکنون به برف که مي نگري مرا به خاطر آور
|
|
+ نوشته شده در
شنبه چهاردهم مهر 1386ساعت توسط حامد |
|
|
صفحه نخست پست الکترونیک آرشیو |
| درباره وبلاگ |
|
خسته
از هر چي که بود خسته از هرچي که هست |
| نوشته های پیشین |
|
مهر 1386 خرداد 1386 فروردین 1386 آذر 1385 شهریور 1385 تیر 1385 اردیبهشت 1385 |
|
RSS
|
